Mięso z drukarki 3D: stek Perfecta trafił do sklepów w USA

Mięso z drukarki 3D to już nie eksperyment z laboratorium, tylko produkt na sklepowej półce. 3 września 2026 r. izraelska firma Steakholder Foods (Nasdaq: STKH) wprowadziła do sklepów w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych markę Perfecta – roślinny „marmurkowy stek” i inne wyroby drukowane w technologii 3D. Poniżej wyjaśniam, jak to działa, co jest w środku, dlaczego – moim zdaniem – to nie jest przyszłość jedzenia i kto na drukowanym mięsie wygrywa marketingowo najbardziej. Spoiler: nie jego producent, tylko amerykańska aplikacja Localize, która sprzedaje jedzenie prosto od rolników.

Czym jest mięso z drukarki 3D?#

Mięso z drukarki 3D to produkt, który przemysłowa drukarka buduje warstwa po warstwie z pasty – w przypadku Perfecty z pasty roślinnej, a nie z prawdziwego mięsa ani z mięsa hodowanego w laboratorium. Drukarka układa na przemian dwa rodzaje masy: jedną udającą mięśnie, drugą udającą tłuszcz. Dzięki temu na przekroju widać „marmurek” jak w wołowinie.

Steakholder Foods nazywa swoją technologię Fused Paste Layering (warstwowe nakładanie pasty). Według danych firmy jej przemysłowa drukarka MX200 może wydrukować do 420 kg roślinnego „mięsa” na godzinę. Do produktów rybnych firma ma osobną drukarkę HD144, która układa masę tak, żeby po upieczeniu rozpadała się na płatki jak filet z ryby.

Ważne rozróżnienie, bo w mediach to się często miesza:

Kto stoi za Perfectą? Steakholder Foods w liczbach#

Steakholder Foods to izraelska spółka założona w 2019 r. pod nazwą MeaTech, notowana na amerykańskiej giełdzie Nasdaq. Przez lata sprzedawała głównie drukarki i gotowe mieszanki (premiksy) innym producentom. Perfecta to jej pierwsza własna marka dla klientów w sklepach.

Te liczby dużo mówią. To nie jest gigant spożywczy, tylko mała spółka, która wciąż bardziej żyje z pieniędzy inwestorów niż ze sprzedaży. Firma nie podała ani cen, ani listy sklepów, w których stoi Perfecta.

Co jest w środku drukowanego steka?#

Drukowany stek Perfecta to przetworzony produkt roślinny, a jego podstawą są woda i mąka sojowa. Firma w komunikatach nie wypisała składu, ale serwis Tallow przepisał go z etykiety: marmurkowy stek ma 14 składników, a poza wodą i mąką sojową są to m.in. olej rzepakowy i kokosowy (jako „tłuszcz”) oraz metyloceluloza, która skleja całość.

Na opakowaniu widać hasła „100% vegan”, „gluten free” i duże „26 g protein per serving”. Według IBTimes na etykiecie nie znajdziesz informacji, że produkt powstał w drukarce 3D – choć to jest właśnie technologia, którą firma chwali się inwestorom.

Jak Perfecta sprzedaje drukowany stek?#

Perfecta to podręcznikowy przykład marketingu produktu spożywczego: sprzedaje się obraz i obietnicę, a nie technologię. Zobacz, co firma zrobiła dobrze z punktu widzenia marketingu i sprzedaży:

• Nazwa i opakowanie premium – czarno-zielone pudełko, zdjęcie steka na talerzu z fasolką, słowa „juicy & tender”. Wygląda jak produkt z delikatesów, nie z laboratorium.
• Jedna liczba, która sprzedaje – „26 g białka” w czerwonym kwadracie. Klient na siłowni nie musi czytać nic więcej.
• Ukrycie tego, co może odstraszać – drukarka 3D jest atutem dla inwestorów, ale na półce mogłaby wystraszyć klienta, więc (według IBTimes) na etykiecie jej nie ma.
• Start od jednego regionu – zamiast całego USA, najpierw północny wschód i jeden duży dystrybutor. Mniej ryzyka, łatwiej mierzyć wyniki.

Z perspektywy marketingowca – szacunek, to jest dobrze zrobione. Z perspektywy klienta – właśnie dlatego trzeba być czujnym.

Kto wygrywa marketingowo? Aplikacja Localize i „antydrukowane” jedzenie#

Najlepiej na drukowanym mięsie zarabia marketingowo nie Steakholder Foods, tylko jego przeciwieństwo: Localize, amerykańska aplikacja „Farmers Market”, w której kupujesz jedzenie bezpośrednio z rodzinnych gospodarstw w okolicy. W październiku 2026 r. jej konto na Instagramie (@localizefood.app) miało ok. 364 tys. obserwujących i ponad 1600 postów, a według opisu na TikToku aplikacja zrzesza ok. 30 tys. gospodarstw i 218 tys. produktów.

Mechanizm jest prosty i bardzo skuteczny:

1. Newsy o systemie żywności zamiast reklam – w opisie profilu stoi „Food System News”. Localize publikuje krótkie filmy i grafiki o tym, co dzieje się z jedzeniem: drukowane „mięso”, centra danych budowane na polach uprawnych, sieci fast food rezygnujące z AI.
2. Wróg, którego wszyscy rozumieją – drukowany stek z mąki sojowej i oleju to idealny „czarny charakter”. Film pokazuje, jak to wygląda, a komentarze robią resztę.
3. Rozwiązanie podane od razu – na końcu: „nie chcesz tego jeść? kupuj od rolnika w Twojej okolicy”, link do instalacji aplikacji i mapa gospodarstw.

W marketingu nazywa się to newsjackingiem (podpinaniem się pod głośny temat) i pozycjonowaniem przez kontrast: nie musisz chwalić swojego produktu, wystarczy, że pokażesz alternatywę, której ludzie nie chcą. Localize nie musi nikogo przekonywać do „jedzenia od rolnika” – Steakholder Foods robi to za nich, wprowadzając drukowany stek do sklepów.

Moim zdaniem: chory pomysł, a nie przyszłość jedzenia#

Powiem wprost: dla mnie drukowanie „steka” z mąki sojowej, oleju i zagęstnika to chory pomysł i nie rozumiem, jak ktoś może chcieć to jeść, mając obok prawdziwe mięso od rolnika. To moja opinia, nie wynik badań – ale mam kilka powodów, żeby jej bronić.

Po pierwsze, rynek mięsa roślinnego od kilku lat ma pod górkę. Media branżowe opisujące start Perfecty same przypominają, że klienci mają wątpliwości co do ceny i wartości odżywczej takich produktów. Drukarka 3D tego nie zmienia – zmienia tylko wygląd.

Po drugie, to nie pierwsza taka próba. Inna izraelska firma, Redefine Meat, wprowadzała drukowane „mięso” do europejskich restauracji już w 2021 r., a w 2024 r. jej roślinny flank steak trafił do sklepów m.in. w Wielkiej Brytanii i Szwajcarii. Mimo to po kilku latach takie produkty wciąż są niszą, a nie codziennym jedzeniem.

Po trzecie, finanse. Spółka, która ma prawie zerowe przychody i żyje z kolejnych emisji akcji, nie dowodzi, że „to jest przyszłość”. Dowodzi raczej, że inwestorzy wciąż szukają historii do sprzedania.

Mam też wrażenie, że przemysł spożywczy – ten mały i ten wielki – co jakiś czas sprawdza na nas, ile jesteśmy w stanie przełknąć (dosłownie). Najpierw coś brzmi jak science fiction, potem pojawia się w ładnym pudełku, a potem już nikt nie pyta, jak to zostało zrobione. Dlatego tak ważne jest, żeby mówić głośno: ja tego nie kupuję.

Polski odpowiednik Localize: FoodFarmer#

Polskim odpowiednikiem Localize jest FoodFarmer – i to pokazuje, że krótka droga od pola do talerza działa także u nas. FoodFarmer to wrocławski startup z aplikacją, w której kupujesz warzywa, owoce, mięso, jajka czy pieczywo bezpośrednio od rolników i lokalnych wytwórców. Firma uruchomiła też FoodFarmer+, internetowy targ, na którym rolnicy i mali producenci mogą sprzedawać swoje produkty.

Model jest bardzo podobny do Localize: aplikacja, mapa rolników w okolicy, zakupy bez pośredników i reklamy w social mediach. Obietnica jest ta sama – nie „wygląda jak mięso”, tylko „wiesz, od kogo jest to mięso”. Moim zdaniem FoodFarmer ma w ręku dokładnie ten sam temat co Localize: każdy news o drukowanym mięsie to gotowy materiał na film „a u nas kupisz prawdziwe, od rolnika spod Twojego miasta”.

Mam do tego osobisty stosunek: z FoodFarmera korzysta mój tata, a pokazałem mu go ja – po tym, jak kiedyś wyświetliła mi się ich reklama. Dla mnie to najlepszy dowód, że dobry marketing żywności nie musi niczego ukrywać.

Co z tego wynika dla firm z branży rolno-spożywczej?#

Najważniejsza lekcja z Perfecty jest taka, że klient kupuje historię, opakowanie i jedną mocną liczbę – a nie technologię. Jeśli sprzedajesz prawdziwą żywność, masz w ręku mocniejszą historię niż ktokolwiek z drukarką: konkretne gospodarstwo, konkretnego rolnika, krótki skład.

Jak to wygląda w praktyce, pokazujemy w case study kampanii Meta Ads dla nowego produktu rolniczego i w tekście o tym, jak reklamować się rolnikom na Facebooku. Więcej o rynku rolnym znajdziesz w dziale Rolnictwo, a jeśli chcesz takiej kampanii dla swojej marki – zajrzyj do usługi kampanie Meta Ads.